( 16 ) دنيا و مسؤوليت انسان ( 1 ) « 1 » جملاتى در بارهء شرح موضوع دنيا و برخى از احكام آن به حضور رفقا معروض شد . اجمالى از مطالب اين شد كه دنيا به يك معنا عبارت است از استفاده‌هاى ما از اين دنيا به نحو غير مشروع دنيا ؛ يعنى تمتع و بهره‌بردارى يك انسان در ابعاد مختلف خودش از اين جهان . انتفاع گوش از شنيدنىها ، چشم از ديدنىها ، بدن و تمام اعضا از آنچه كه مىتواند در اين دنيا استفاده كند ، اما به نحو استفاده غير مشروع ، دنيا يعنى استفاده از لذايذ غير مشروع ، دنيا يعنى استلذاذها و استفاده غير مشروع از اين جهان . اين معنايى بود كه براى دنيا عرض كرديم و گفتيم هر انسانى كه استفاده غير مشروعش از اين جهان بيشتر است و اهل دنياتر است و هر كس خود را از استفاده‌ها و لذايذ غير مشروعش حفظ كند ، اهل دنيا نيست . اين دنيا دنياى مذمومه و دنياى ملعونه بود . اينك به يك معناى ديگر كه براى دنيا ذكر شده است يا يك بخش از دنيا را مىخواهيم حضورتان عرض كنم كه يك بخش دنيا را ما توضيح داديم و شرح كرديم . بخش ديگرى از دنيا داريم و آن انتفاعات مشروع يك انسانى از اين جهان است . انتفاعات و استلذاذها و بهره‌بردارى صحيح يك انسان از اين جهان است . اين انتفاعاتى كه شما از دنيا مىبريد ، و لو مشروع و جايز هم باشد ، مىخواهيم ادعا كنيم به يك بيان كه اين هم دنياى مذمومه است . شنيدن‌هاى

--> ( 1 ) راه زينب ، ش 43 ، 5 خرداد 1360 .